Tuesday, 29 September 2015

Tips & Taboos 1

Writings by Rajaram Ramachandran in facebook called "Maja aajimma, amma, bapa, kaka, kaki, mama, mami, thorle, maja laahna vayaantha themma themma dhilthe upadesa" have been re-written by me in Devnagari under the title "Tips & Taboos" after duly obtaining his kind aproval. Manasi Kelkar has re-written the same in SM in this first Post.

Post No. 1.


Original Post by Rajaram Ramachandran
Re-written by me in DevnagariTranslated into SM by Manasi Kelakar
Maja aajimma, amma, bapa, maja laahna vayaantha, saangaacha upadesa:

·       Umbra valaandthaane.
·       Umbra vora basun kaayin kaathane.
·       Paashte vela Nustha potaantha kela kaathaane.
·       Pashte utun dhaantha gaasnaaska kayin kaavun livun karthaan.
·       Ghaavaala jaayala tivaltha anthunaa vora gharaantha nijthaane.
·       Anthuna vora nijlaaska kaayin kaavun livun karthaane.
·       Otaaklaaska paani ki coffee tea ki peethane, basun piyaanva.
·       Otaaklaaska aushadh gethaane, basunacha thondaantha gaalingaanva.
·       Jaambaayi sodthaana jaalta poortha thonda jaankingaanva.
·       Ghaavaala nighthaana gharchaan kada jaathon manun saangthaane, jaanvun yethon manun saangaanva.
·       Unu unu baathaantha thaaka, dahi ghaalinthaane.
·       Raathri jevthaana dahi ghaalinthaane, thaakacha ghaalingaanva.
·       Ushta haathaavaate jevaltha paana kaadthaane; haatha duvingun nantharacha kaadaanva.
·       Sinthode padthaana ghaanvaala nigthaane.
·       Hajaamaakada doska dhaakivuntakuna snaan karnaaska kaayin kaavun pivun karthaane.
·       Hajaamaakada jaavun althara snaan karuntakun Jaanava badhilingutaakunacha deva poojaala basanva.
·       Oonsi (pillow) vera basthane.
·       sandhyakala nanka cut karthaane.
·       baiko pori dhoska vukklingun asthane.
·       dhoskavera tel theenkun arsa paathaane. 
·       Diva laavlaampiri pandra padhaartha - meeta, dhoodha, dhahi, thaaka, loni, thaandhoola, vagairah, gethaane, dhethhane.
·       Shukravaara meeta gyaala chokkata vaara.
·       Avla, ala (ginger), paala ayith vaara (Aadhitya vaara) sampaakaantha milivana, khaana sreshta naho.
·       Aithvaara avla khaallathra .......... khallathaaska.
·       Shanivaara paala karna sreshta.
·       Amavaasya dhivasa kela sampaakaantha prayog karna sreshta.
·       Dwadashi dhivasa agasthi upayog karna sreshta.
·       Ushta haathaa vaate kaavlaalki veghla kasaalki aankthaane
·       Raathricha vela padasaoli paathaane.
·       Chaadi saangthaane, latka bolthane, karra bolaala prayathna karaanva
·       Dhiva laavlaampiri pula thodthaane.
·       Dhiva laavlaampiri kevde udivthaane.
·       Yeka kela gethaane
·       Yeka vastra nesun chokata kaama karthane.
·       Pula udivethaane
·       Handa paaltha gaalthaane
·       Aarthi yekle daroon karthane
·       Pula pooja LA vishulun karaama
·       Thulasi visalthaane
·       Paduka nayeetha snanan karthane
·       Mangakarthi doane(two) haathavaata laingethaane
·       Kaavlaa doskaavora (doyeevora) badivalthara samacha doskaavorasun snaan karuntakunacha gharaantha gusaanvan.
·       Jevthaana ushta aangaavora padungela manje samacha doskaavorasun snaan (angoli/aangadhuvana) karunacha gharaantha gusaanvan. Punayi basthane.
·       Jimpra doska teenguna baayaara jaathaane.
·       Otaaklaaska vinchringthaane.
·       Sampak koli, jevaacha tikaanaantha basun vinchiringthane.
·       Shukravaara loni thaavthane.
·       Shukravaara, Mangalavaara nankha kaadthaane.
·       Shukravaara suin dhora ovthaane, padki sivthaane.
·       Dhivaa laavlampari suin dhora ovthaane, padki sivthaane.
·       Saayankaalcha vela nijthaane.
·       Mathaantha ki, gharaantha shaardha (shraardha) paksha karthaanaki, loka barun jevatha hothe manje, aachaar loka utlaampri cha ami haath duingaala utanvan.
·       Asaltha samayaantha, sevatla paanaala sevatla padhaartha (thaaka) vaadjori ami haath duingaala utathaane.
·       Dhaan vaayacha zaminaavora chaalun jaathaana, chappli ghaalingun chaalthaane, chapli haathi kaadingun chaalaanva (Pallavapuraantha zameena khaali asthaana adava vaate jaayaala zameenaantha uhrun chaalun jaayina).
·       Dhaan dhyaacha zameena vora chapli laagthane
·       Jevthaana daava haatha boyeevora rovthaane.
·       Jevaala basungelathra madhdhe utathaane.
·       Jevthaana dusaraancha paanaanthla ushta kaayin kaadun kaathaane.
·       Jevthaana daava haathivaate kaayin kaadun ghaalingthaane, dhone haathayi ushta karingthaane.
·       Jaalte poorta jevna madhdhe paani peenaatha asana sreshta. Jevun sampkaampiri paani pivuya. Mirsingaacha thikkata laagungelathra veghla vaata nahi.
·       Jevlaampiri samacha nijthaane, aeka dhone ghante thaambuna nijuya.
·       Jevthaana kaayin nokko mannaaska ghaatlatha aggi kaavuntakaava.
·       Nidhaana jevanva, barun barun thondaantha ghalingun loukara loukara jevthaane.

मझ॑ आजीम्मा, अम्मा, बापा, मझ॑ ल्हान वयेंत॑ सांगाच उपदेश :
·       उंबरा वलांडताने
·       उंबरा वर बसून काहीं खाताने
·       पाष्टे वेळ नुस्त पोटांत केळे खाताने
·       पाष्टे उठून दांत घासनास्क॑
काहीं खाऊन पीवून करताने
·       गांवाला जायाला ठिवलते अण्थूणावर घरांत निजताने
·       अण्थूणावर निजलास्क॑ काहीं खावून पीवून करताने
·       ओठाकलास्क॑ पाणी की कॉफी टी की पीताने. बसून पींव॑(पीम॑)
·       ओठाकलास्क॑ औषध घेताने. बसूनच तोंडांत घालिंगांव॑
·       जांभाई सोडताना झालतेपूर्त तोंड झांकिंगांव॑.
·       गावांला निघताना घरचकडे जातों म्हणून सांगताने. जावून येतों म्हणून सांगांव॑
·       उनू अनू भातांत॑ ताक, दहीं घालिंगताने
·       रात्रि जेवताना दहीं घालिंगताने. ताकच घालिंगांव॑
·       उष्ट हातावाटे जेवलते पान काढताने. हात धुविंगून नंतरच काढांव॑
·       शिंतोडे पडताना गांवाला निघताने
·       हजामाकडे डोस्के दाखिवूनटाकून स्नान करनास्क॑ काहीं खावून पीवून करताने
·       हजामाकडे जावून अलतर॑ स्नान करूनटाकून, जानव॑ बदिलिवूनटाकूनच देवपूजाला बसांव॑
·       ऊंशी वर बसताने
·       संध्याकाळ नंख कट करताने (कापताने)
·       बायको पोरी डोस्के उक्कलिंगून  असताने
·       डोस्के वर तेल ठींगून अर्सा पाह्ताने
·       दिवा लावलांपिरी पंढ्र॑ पदार्थ - मीठ, दूध, दहीं, ताक, लोणी, तांदूळ॑, वगैरा घेताने
·       शुक्रवार मीठ घ्याला चोक्कोट वार॑
·       अवळा, अल॑ (ginger), पाला अयितवार (आदित्यवार) संपाकांत मिळिवणे, खाणे, श्रेष्ट नहो
·       अयितवार अवळा खाल्लतर॑.......खाल्लतास्क॑
·       शनिवार पाला करणे श्रेष्ट
·       अमावास्य दिवस॑ केळे संपाकांत प्रयोग करणे श्रेष्ट
·       द्वादशी दिवस॑ अगस्ति उपयोग करणे श्रेष्ट
·       उष्ट हातावाटे कावळा की, वेगळ॑ कसाल की हांकताने
·       रात्रीच वेळ पडसावली पाह्ताने
·       छाडी सांगताने, लटक॑ बोलताने, खर॑ बोलाला प्रयत्न करांव॑
·       दिवा लावलांपिरि फूल॑ तोडताने
·       दिवा लावलांपिरि केवडे उडिवताने (?)
·       एक केळे घेताने
·       एक वस्त्र नेसून चोक्कोट काम करताने
·       फूल॑ उडिवताने
·       हंडा पाल्ते घालताने
·       आरती एकले धरून करताने
·       फूल॑ पूजाला विसलून कराम॑
·       तुलसी विसलताने
·       पडुका (?) नाहीते स्नान करताने
·       मंगळारती दोन हातावाटे लावींगताने
·       कावळा डोस्के वर (डोई वर) बडिवलतर॑ समेच डोस्के वरून स्नान करूनटाकूनच घरांत घूसांव॑
·       जेवताना उष्ट आंगावर पडूनगेल॑ म्हणजे समेच डोस्के वरून स्नान (आंघोळी/आंग धुवणे) करूनच घरांत घूसांव॑. पुन्हाईं बसताने.
·       झिंपर॑ डोस्के ठींगून बाहेर जाताने
·       ओठाकलास्क॑ विंचरिंगताने
·       संपाक खोलि, जेवाच ठिकाणांत॑ बसून विंचरिंगताने
·       शुक्रवार लोणी तावताने
·       शुक्रवार॑, मंगळवार॑ नंख काटताने
·       शुक्रवार॑ सुईं(सूंईं) दोरा ओवताने, फडकी शिवताने
·       दिवा लावलांपिरि सुईं(सूंईं) दोरा ओवताने, फडकी शिवताने
·       सायंकाळीच वेळ निजताने
·       मठांत की घरांत की श्राद्ध॑ (शाद्ध॑) पक्ष करतान की, लोके भरून जेवत होते म्हणजे, आचार-लोके उठलांपिरीच अम्ही हात धूईंगाला उठांव॑
·       असलते समयांत॑, शेवटल॑ पानाला शेवटल॑ पदार्थ (ताक) वाढजोरि अम्ही हात धूईंगाला उठताने
·       धन द्याच जमीना व॑र चप्लि लागताने
·       जेवताना डाव॑ हात भोईं व॑र रोवताने
·       जेवाला बसून गेलतर॑ मधे उठताने
·       जेवताना दुसरेंच पानांतल॑ उष्ट कायीन काढून खाताने
·       जेवताना डावे हातावाटे कायीन काढून घालिंगताने. दोन हातीं उष्ट करिंगताने
·       झालतेपूर्त जेवणे मधे पाणी पीनात असणे श्रेष्ट. जेवून संपलांपिरि पाणी पीवुया. मिरशिंगाच तिक्कट लागूनगेल॑तर॑ वेगळ॑ वाट नाही
·       जेवलांपिरि समेच निजताने. एक दोन घंटे थांबून निजूया
·       जेवताना कायीं नोको(नको) म्हणनास्क॑ घाट्लते अग्गि खावूनाटाकांव॑
·       निदान जेवणे. भरून भरून तोंडांत घालिंगून लोक्कुर लोक्कुर जेवताने

माझी आजी, माझी आई, माझे वडील यांनी माझ्या बालपणी केलेला उपदेश.
१. उंबरठा ओलांडू नये.
२. उंबरठ्यावर बसून काही खाऊ नये/खाता कामा नये.
३.सकाळच्यावेळी अंशपोटी केळे खाऊ नये.
४.सकाळच्या वेळी दात न घासता काहीही खाऊ पिऊ नये.
५. बाहेरगावी जाण्याकरता राखून ठेवलेल्या अंथरूणावर घरात निजता कामा नये.
६. अंथरूणावर पडून काही खाऊ पिऊ नये.
७.उभ्याने पाणी, कॉफी किंवा चहा पिऊ नये. बसून प्यावे.
८. उभ्याने औषध घेऊ नये. बसूनच घ्यावे.
९. जांभई देताना शक्यतो पूर्ण तोंड झाकून घ्यावे.
१०. गावाला जाताना घरी "जातो" म्हणून सांगू नये. "जाऊन येतो" म्हणून सांगावे.
११. गरम गरम भातात ताक-दही घालू नये.
१२. रात्री जेवताना दही घेऊ नये. ताकच घ्यावे.
१३. उष्ट्या हाताने जेवलेले ताट उचलू नये. हात धुवून नंतरच काढावे.
१४. पावसाच्या हलक्या सरी/ शिंतोडे पडताना गावाला जायला निघू नये.
१५. न्हाव्याकडे केस कापून आल्यावर आंघोळ न करता काही खाऊ पिऊ नये.
१६. हजामाकडे जाऊन आलंतर आंघोळ करून जानवे बदलून मगच देवपूजेला बसावे.
१७. उशीवर बसू नये.
१८.संध्याकाळी नखं कापू नयेत.
१९ बायका-पोरींनी केस मोकळे सोडून बसू नये.
२०. डोक्यावर तेल घालून आरसा पाहू नये.
२१.दिवेलागणीनंतर मीठ, दूध, दही, ताक, लोणी, तांदूळ वगैरे पांढरे पदार्थ घेऊ नयेत.
२२. मीठ घेण्याकरिता शुक्रवार चांगला दिवस.
२३. रविवारी आवळा, आले, पालेभाज्या यांचा स्वयंपाकात वापर करणे चांगले नाही.
२४. रविवारी आवळा खाल्ला तर त्यानंतरच्या शनिवारी पालेभाजी करावी.
२५. श्रेष्ठ अमावास्येच्या दिवशी स्वयंपाकात केळ्याचा वापर करावा.
२६. श्रेष्ठ द्वादशीच्या दिवशी अगस्तीची भाजी वापरावी.
२७.उष्ट्या हाताने कावळा किंवा आणखी काही हाकलता कामा नये.
२८. रात्रीच्या वेळी सावली पाहू नये.
२९.चहाडी सांगू नये.
३०. खोटे बोलू नये. खरे बोलायचा प्रयत्न करावा.
३१. दिवे लागणीनंतर फुले तोडू नयेत.
३२. दिवे लागणीनंतर केवडे उडवू नयेत.
३३. एक केळं घेऊ नये.
३४. एका वस्त्रानिशी चांगले काम करू नये.
३५. फुले उडवू नयेत.
३६. हंडा पालथा घालू नये.
३७. ?
३८. मंगलारती दोन हातांनी लावू नये.
३९. कावळ्याने डोक्यावर मारले तर लगेच डोक्यावरून आंघोळ करून मगच घरात यावे.
४०.  जेवताना अंगावर उष्टं सांडलं तर लगेच डोक्यावरून आंघोळ करून मगच घरात शिरावे. पुन्हा जेवायला बसू नये.
४१. झिपर्या डोक्याने/ केस न विंचरता घराबाहेर जाऊ नये.
४२.उभ्याने केस विंचरू नयेत.
४३.स्वयंपाकघर, जेवणाची खोली इत्यादी ठिकाणी बसून केस विंचरू नयेत.
४४. शुक्रवारी लोणी कढवू नये.
४५.शुक्रवारी आणि मंगळवारी नखे कापू नयेत.









Saturday, 18 July 2015

Clarifications of certain expressions




Shri. Mohan P asked the following in his fb post of 17-07-2015. My responses are given alongside.



Do we use the following expressions of SM in TM also ?


My responses

adverb
फक्त


शिवाय


खेरीज



परी



केवळ



conjunction
परंतु


पण (n)


फक्त in SM means "only", "solely" "merely". In TM we say मात्र.

शिवाय in SM means "besides" , "without or except". In TM for we say विना.

खेरीज in SM is the same as शिवाय. It also means "in addition to". In TM we say "हेज विना"

परी in SM means "similarly", "in a manner of". For this in TM we say "तजस्क॑", "त्यास्क॑", "तज सार्ख", परी in SM also means "but", for which we say पण.

केवळ or केवल in SM means "pure, mere, simple, unmingled, uncompounded" etc. In TM we say सरळ.

परंतु in SM means "but, yet, nevertheless, notwithstanding". In TM we say पण.

In both SM and TM पण is used as an affix attached to adjectives and to nouns to form abstract nouns; corresponding with (good)ness, (child)hood etc. For example. चोक्कोटपण, ल्हानपण etc.



Thursday, 4 December 2014

Shri. Suresh Naig's query.

On 16th Oct 2014 Shri. Suresh Naig made this posting in MDMSIN.com. My response to his posting is also given below :-


  • We use "Baaiko" and "Dhaadhiga" as generic to mean male and female. Most often we use the expression, "Baaiko Lenkru" and Dhaadiga Lenkru" assuming it denotes male child and female child. But in reality it denotes "Man child" and "Woman child" which is wrong. I request Ananda Rao Vasishta to teach us the exact word, because we very often mistakenly use this expression.



My response :-

There are two contextual meanings for "दादिगा" and "बायको".

In normal usage in TM, बायको is "woman" (not to be confused with बाईल, meaning "wife") and दादिगा or दाद्ग्या is "man" (not to be confused with दल्ला or दाल्ला, meaning "husband").

In TM these words are used in grammatical sense also. We use, दादिगा (or दाद्ग्या) and बायको to denote "male" gender (पुल्लिंग) and "female" gender (स्त्रीलिंग). Sure, such usages are fast disappearing.

Let us now do some research.

The first ever compilation of Marathi words written out in the form of a dictionary was by Kalerao Appa of Tanjavur (cir. 1690s or early 1700 AD) This manuscript (available in Saraswati Mahal Library) has an entry दाद्ग्या, meaning दाल्ला. He has not given "man" as the meaning of दाद्ग्या. Still, it will be difficult to rule out such a meaning. (Incidentally, this work of Kalerao Appa, even though quite amateurish, pre-dates any attempt at dictionary writing in Maharashtra, by over a century !).

Kalerao Appa's work was studied by the well-known old-Marathi scholar late Shri. S.G. TuLpuLe in 1973 and from his observations we can infer that in Tanjore Marathi of 1700s दादिगा (or दाद्ग्या) and बायको have been used in the grammatical sense also to indicate "male" gender (पुल्लिंग) and "female" gender (स्त्रीलिंग). We TMs continue to do so even to-date. TuLpuLe has given the following examples from Kalerao Appa's work to prove his point.

बायिको गाढव - (female donkey)
हत्तिचें बायिको पिल्लु
गाईचे दाद्ग्या वांसरू (male calf)
बायिको माकड
बायिको मांदर (मांजर)
बायिको वाघ (tigress)

So there is no contradiction in the terms "बायको लेंकरू" and 'दादिगा लेंकरू". Incidentally we pronounce it "बायको" and "बायिको".

Suresh Naig: Wonderful Ananda Rao Vasishta ji. I was seeking knowledge and got it from you.

Saturday, 1 November 2014

ठाकरेजी, दया करून अनंतशयनाला (तिरुवनंतपुरमाला) यांत॑








Saturday, 1 November 2014
ठाकरेजी, दया करून अनंतशयनाला (तिरुवनंतपुरमाला) यांत॑ 

On 27-11-2009 a Malayalam article by well-known columnist S. Gopalakrishnan appeared in Malayala Manorama newspaper. Here is my Dakshini Marathi translation as well as the English translation.


ठाकरेजी, दया करून अनंतशयनाला (तिरुवनंतपुरमाला) या
(लेखक, श्री. एस. गोपालक्रिष्णन "मलयाळ मनोरमा" पत्र 27-11-2009)

शिवसेनाच अध्यक्ष श्री बाळासाहेब ठाकरे यांस अनंतशयनाला या अस॑ अवंतण द्याला मला प्रत्येक एक कारण आहे. मझ॑ अवंतण स्वीकार करल॑ तर॑ महाराष्ट्राला मात्र नहो, मराठा देशाभिमानालापणीं फार उपकार होईल.


अत्ता सांगतों. भरून वर्षाच पुढे, कृत्य होऊन एकशे-सोळा वर्षाच पुढे, परदेशांत निर्माण केलते एक प्रतिमा अनंतशयन पट्णाच एक मुख्य ठिकाणी प्रसिद्ध चित्रकार राजा रवी वर्माच जवाबदारींत॑ स्थापना झाल॑. हेज नंतर केरळाच राजधानींत॑ वेगळ-वेगळ॑ मुख्य लोकांच लोहेंच, सिमेन्टाच, मातीच अस॑ अस॑ भरून प्रतिमा स्थापना झाल॑. तरीन, एक मलयाळीला "स्टॅच्यू" म्हणजे सेक्रटेरियटाच समोर, स्टॅच्यू-जंग्षनांत॑, प्रौढांत ओठाकलसाच मराठा महान राजा सर टी. माधवराव ह्यंच विना वेगळ॑ कोण्तीन नहो.

महाराष्ट्रांत्सून तंजावूरला येऊन राह्यलत॑ देशस्थ ब्राह्मण कुटुंबाच वंशज होते माधवराव. त्रावनकोर महाराजा उत्रम-तिरुनाळ मार्तांड वर्मा, त्यंच भाचांला इंग्ळीष शिकिवाला म्हणून अनंतशयनाला अवंतण करताना हे अपार बुद्धीमान माधवरावाला नुस्त वीस वर्षाच वय होत॑. चार वर्ष झाल नंतर॑ पोर डेप्यूटी-पेष्कार झाला अणी थोडक्यांत दिवान-पेष्कार पणीं, म्हणजे, हे काळाच डिस्ट्रिक्ट-कलक्टर. नुस्त तीस वर्षाच वय असताना हेनी त्रावंकोर राज्याच॑ दिवान (दिवाण) म्हणून नियुक्त झाले, म्हणजे, राज्यांत सग्ळांचीन पक्षा मुख्य अधिकारी. एकोणतीस वयेंत गवर्णर-जेनरल म्हणून नियुक्त झालते केणल डलहौसी यांस सोडून, एवढ॑ ल्हान वयेंत असलते थोर पदवींत॑ वेगळ॑ कोणतरीन होतेका म्हणाच संशयेच.

शतकां वर्षाच पुढे महाराष्ट्रांत्सून तंजावूरला येऊन राह्यलते रावजी लोकां कडून श्री बाळासाहेब ठाकरे अणी त्यंच अनुयायी यांस भरून शिकाला मिळेल॑. अणी शिकलतर॑ त्यंच मराठा देशाभिमानाला शोभा पणीं होईल.

त्रावंकोर संस्थान ब्रिटीष-इंड्याच बरोर मिळनास्क॑ राहलत्याला माधवराव हेनी एकेच कारण. आज केरळाच राजधानींतल॑ सेक्रटेरियटाच मुख्य कवाडाच जवळ सदाहीं होत॑ असाच सगळ॑ राष्ट्रीय प्रकटालीं ह्यंच स्टॅच्यू एक मूक-दृष्टीच साक्षि झालाहे म्हणून सांगूया. त्रावंकोर राज्य रीणांत बुडून असतम्हा तला मद्रास प्रसिडन्सीच बरोर मिळिवाच योचना गवर्णर-जेनरल डलहौसी कराच पाव्हून तीस वयेच माधवरावाला ठिवून महाराजा त्यंच एक उपाय खेळले. नुस्त सात वर्षांत राज्याला रीणांत्सून सुटिवतों म्हणून माधवराव वाग्दान देले अणी देलते गोष्ट करून दाखिवले.

राजधानीच विकास किल्लाच बाहेर झालत्याला माधवरावेच कारण. प्रसिद्ध चित्रकार राजा रवी वर्माला मुंबईला आणिवून त्यंच हस्तचातुर्य विदेशाला अग्गीन कळिवलते पणीं माधवरावेच. कद्दीन अम्हाला हे रीण वारिवाला होईना. वीस वर्ष पतोरी हेनी अम्च॑ दिवान म्हणून होते. नंतर॑ बरोडा संस्थानाच दिवान झाले. अम्च॑ संस्थानाच बाहेर त्यांस भरून प्रशंसा अणी पुरस्कार मिळ्ले, पण तज अग्गीन विषयीन अत्ता इकड॑ सांगत नाही. भारताच स्वातंत्र समरांत॑ माधवराव आवश्यानुसार भाग काढल॑ नाही तरीन, तसेच, ब्रिटीष भरण-संप्रदायाच थोर प्रेमी होते तरीन, 1891आंत बासष्ट वर्षाच वयेंत मरताना ब्रिटीषांला फार विरोध केलते महात्मा गांधी त्यंच व॑र अस॑ सांगट्ले. "एथंन्साला पेरिक्ळिस कस॑ की, अणी इंग्लंडाला ओळिवर क्रोमवल कस॑ की, माधवराव त्रावंकोराला तस॑ होते. तेनी भारताच एक महान पुत्र होते".

अम्च॑ देशाला स्वातंत्र्य मिळ्ले अणी त्रावंकोर भारताच भाग झाल॑. अत्ता जूण 4, 1948 हे दिवसाच "मलयाळ मनोरमा" पत्रांत छापलते "असंब्लि-रिपोर्ट" पाव्हूया :-

प्रश्न : "सर सी.पी. रामस्वामी अय्यर यांच प्रतिमा दत्तन पाहींगाला कित्ती पोलीस ठिवलाहेंत ?"

मुख्य-मंत्री पट्टम ताणुपिळै यांच उत्तर : "सर सी.पीच प्रतिमा कोठ॑-कोठ॑ आहेकी तिकड॑ अग्गीन आवशाजोक्त पोलीस आहे. कृत्य मला कळना".

प्रश्न : प्रतिमाला दत्तन पाहींगाला भूलोकांत वेगळ कोठतरीन पोलीसाला ठिवणे आहेका ?"

मुख्य-मंत्री पट्टम : (हांसले)

प्रश्न : माधवरावांच प्रतिमाला दत्तन पाहींगाला पोलीस ठिवलाहेंतका ?

मुख्य-मंत्री पट्टम : नाही.

सरळ विषयेच. स्वतंत्र झालांपिरीपणीं सी.पीच प्रतिमाला दत्तन पाहींगाला पोलीसाच आवश्य पडल॑, पण, माधवरावांच प्रतिमाला तस काईं नको.

अत्ता मी पुन्हा एकदपा सांगतों. महाराष्ट्राच बाहेर सचीन अणी गावसकर ह्यंच नाव वाढत असताना, कित्तिकी वर्षाच पुढे एक महारष्ट्राच मनुषाला केरळ संस्थानांत थोर नावीं बहुमानीं मिळ्लते विषय ठाकरेजीच मनांत असूनदे. तसलते मनुषाला इकड॑ येऊन आदर कराला अम्ही ठाकरेजीला अवंतण करुम्हणे.      


Thakerayji, please visit Trivandrum
(Translated from the original Malayalam of Shri. S. Gopalakrishnan in Malayala Manorama of 27-11-2009))



I have a special reason to request Shiv Sena leader Balasahib Thakeray to kindly visit Tiruvananthapuram. Such a visit would only benefit Mumbai, Maharashtra and the cause of Maratta ethos. For Sachin Tendulkar and Kerala and for the federal structure of India itself, such a visit would impart it’s own benefit.

Let me tell you. Years back, to be precise hundred-and-sixteen years back, a foreign made statue of a Maharashtrian, was erected in the very heart of Thiruvananthapuram under the supervision of the famous painter Raja Ravi Varma. After that, innumerable statues of others made in metal, cement or clay have been installed in Kerala’s capital city. Still, for a Malayali, “Statue” would only mean the statue of that great Maharashtrian, Raja Sir T. Madhava Rao, standing proudly at Statue Junction in front of the Government Secretariat.





Madhava Rao was a descendant of a Maharashtrian brahmin family which had migrated to Tanjavur from Maharashtra. When H.H. Uthram Thirunal Marthanda Varma Maharaja of Travancore, invited this extra-ordinarily brilliant mind to Thiruvananthapuram to teach English to his nephews, he was only 20 years old. Four years later the lad became a Dy Peshkar, and soon a Diwan Peskar (equivalent to today’s District Collector). At a tender age of 30 he became the Diwan of Travancore, the numero-uno Civil Servant of the kingdom. Perhaps, the only instance when such a coveted position was conferred on anybody younger was when at the age of 29 Col. Dalhousie was made the Governor General of India.







Shri. Bal Thackeray, that grand old man of Shiv Sena, and his followers can learn many a thing from the Raojis who migrated to Tanjore from Maharashtra several centuries back. Such a study will only add to their Marattha patriotism.



T. Madhawa Rao was solely responsible for preventing the Travancore kingdom from being annexed to the directly administered British India. His statue is witness today to all political protests congregating at the Main Gate of the Govt Secretariat. When Travancore was deeply in debt to the British, Dalhousie was seriously contemplating annexing it to Madras Presidency. It was then that the Maharaja played his trump card in the persona of the 30 year old Madhawa Rao. The new Diwan assured the Maharaja that he will make Travancore a debt free state in seven years. True to his word he redeemed his pledge.




It was Diwan T. Madhawa Rao who expanded the capital city beyond the fort precincts. It was Madhawa Rao who mentored the famous painter Raja Ravi Varma by relocating him to Bombay and showcasing him to the world. Our debt to him can hardly be repaid. For twenty years he was our Diwan before becoming the Diwan of Baroda. The accolades T. Madhawa Rao attained outside our State are innumerable and discussing them is beyond the scope of this article. Despite not being an active participant in India’s freedom struggle and despite being a staunch supporter of the administrative traditions of the British, in 1891 when he died the age of 62, Mahatma Gandhi that foremost opponent of the British Raj, had this to say about Madhawa Rao. “Like what Pericles was to Athens and like Oliver Cromwell for England, so was T. Madhawa Rao to Travancore. He was one of the foremost sons of India”.







Our country attained independence and Travancore became a part of India. Now let us look at the Assembly Report which appeared in the Malayala Manorama newspaper of 4th June 1948 :-

Question: how many police have been deployed to protect the statue of Sir. C.P. Ramaswamy Iyer?



Answer by Chief Minister Pattom Thanu Pillai:  wherever C.P. Ramaswamy Iyer’s statues are there, sufficient police protection has been provided. I do not know the exact numbers.

Question: Is it the practice anywhere in the world to deploy police to protect statues?


Chief Minister Pattom : (smiles)

Question: Have you deployed police to guard Madhawa Rao’s statue?


Chief Minister Pattom : No.


The inference is simple. After independence, even as Sir C.P’s statue required protection, Madhawa Rao’s statue never needed any such protection.




So, let me once again say. Even as Sachin and Gavaskar now acquire name and fame outside Maharashtra, let Thackerayji be reminded of a Maharashtrian who years back earned such respect in Kerala. Let us invite Thackerayji to honour him.